Ketenci Ömer Paşa Cami

Evliya Çelebi, 1082’de (1671) hacca gitmek niyetiyle çıktığı Güney Anadolu seyahatinde uğradığı Elmalı kasabasını oldukça etraflı şekilde anlatırken camiyi “Ketenci Ömer Paşa Cami” diye anmış ve göz alıcı iç süslemesini kısaca tarif ettikten sonra mimarisinden bahsederken onu İstanbul Eyüpsultan’daki Zal Mahmud Paşa Cami’ne benzetmiştir. Ketencizade Cami, 19. yy. başlarında bir süre bakımsız kaldıktan sonra Vakıflar İdaresi tarafından 1938'de ibadete açılmış, 1968’de yeni bir tamirattan geçirilmiştir. Üzeri tek kubbeyle örtülü, kare planlı olan cami tamamen kesme taştan inşa edilmiştir. Giriş cephesinde üstü kubbelerle örtülü, ortada ise diğerlerinden daha yüksek kubbeli olan klasik başlıklı mermer sütunların taşıdığı revaka sahip bir son cemaat yeri vardır. Taç kapı, yay biçiminde ve büyük sivri kemerli olup üstünde altı satır hâlindeki kitabe bulunmaktadır. Cephelerde altta iki sırada dörder, üstte ikişer olmak üzere pencereler açılmıştır. Pencereleri içeriden ve dışarıdan süsleyen alınlıkların üzerlerinin her birinde değişik ayetler yazılı olan çiniler, İznik çini fırınlarının son eserleri sayılmaktadır. Bunlardan bir tanesinin alt köşesinde “Ketebehû el-fakīr Resmî Mustafa İznikî” imzası görülmekte yazıların hattatının bu sanatkâr olduğu anlaşılmaktadır. Kubbe kasnağında da bir dizi pencere bulunan caminin harimi bol ışık almaktadır. Mermer bir mihraba ve minbere sahip olan caminin Evliya Çelebi’nin övdüğü minaresi, ilk mimari biçimini günümüze kadar koruyabilmiştir.